دوره 4، شماره 3 - ( 9-1403 )                   جلد 4 شماره 3 صفحات 51-37 | برگشت به فهرست نسخه ها

XML English Abstract Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

Razmjou S. New Evidence of Persian Architects and Stonemasons in Persepolis. Archaelogy 2024; 4 (3) : 3
URL: http://archj.richt.ir/article-10-1963-fa.html
رزمجو شاهرخ. شواهدی تازه از معماران و سنگتراشان پارسی در تخت جمشید. مجله باستان‌شناسی. 1403; 4 (3) :37-51

URL: http://archj.richt.ir/article-10-1963-fa.html


استادیار گروه باستان‌شناسی دانشگاه تهران ، srazmjou@yahoo.com
چکیده:   (1609 مشاهده)
در میان نشانه‌هایی که از سنگتراشان در تخت جمشید برجای مانده، تک نشانۀ متفاوتی وجود دارد که به خط میخی پارسی باستان کنده شده است. این نشانه روی نقش یک درخت و در جایی بکار برده شده که سنگتراشان در اواخر دورۀ هخامنشی، در حال بازتراشی آن نقش بوده‌اند. با توقف ناگهانی کار، بازتراشی نقش، نیمه‌کاره مانده و نشانه در پایان کار پاک نشده است. جدا از بررسی کاربرد احتمالی، اهمیت این نشانه در اینست که برخلاف دیگر نشانه‌های سنگتراشان، دارای ارزش آوایی و قابل خواندن بوده است. از آنجا که این نشانه به خط پارسی باستان است، تنها برای افراد آشنا با این خط و زبان قابل درک بوده که می‌تواند نشان دهندۀ حضور کمتر شناخته‌شدۀ طراحان و سنگتراشان پارسی در تخت جمشید باشد.
شماره‌ی مقاله: 3
متن کامل [PDF 1413 kb]   (800 دریافت)    
نوع مطالعه: مقاله پژوهشی | موضوع مقاله: دوران تاریخی
دریافت: 1403/7/28 | پذیرش: 1403/9/17 | انتشار: 1403/9/30

ارسال نظر درباره این مقاله : نام کاربری یا پست الکترونیک شما:
CAPTCHA

ارسال پیام به نویسنده مسئول


بازنشر اطلاعات
Creative Commons License این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است.