از سدۀ نوزدهم نوع خاصی از دهنۀ اسب با لگام قُپهدار از محوطههای باستانی گوناگون یافت شده که از یونان تا هندوستان گستردهاند. به شباهتهای بین این دهنهها اشاره شده، اما اخیراً باستانشناسان موفق شدهاند با اطمینان خاطر این گونه دهنه را به هخامنشیان نسبت دهند. از هنگام کشف نمونهای از این گونه دهنه در آکروپلیس آتن، پژوهشگران این یافته را با اشارۀ گزنفون به دهنههای موسوم به «خارپشت» در کتاب هنر پرورش و نگهداری اسب مربوط دانستهاند که به برجستگیها یا قُپههایی روی لگام اشاره میکند. مقالۀ حاضر تلاش میکند این نوع لگام را در پرتوی نوشتۀ گزنفون بررسی کند و چنین پیشنهاد میکند که از آنها صرفاً برای تربیت اسبان استفاده میشده و کاربرد روزمره نداشتهاند و بهطور قطع پدیدهای هخامنشی هستند.
نوع مطالعه:
مقاله پژوهشی |
موضوع مقاله:
دوران تاریخی دریافت: 1403/9/8 | پذیرش: 1403/11/29 | انتشار: 1404/12/3