دوره 4، شماره 4 - ( شماره انگلیسی 1403 )                   جلد 4 شماره 4 صفحات 0-0 | برگشت به فهرست نسخه ها


XML English Abstract Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

Voisin J, Farnoud R. Protection of Access to Water Outside Fortified Sites in Ancient Iran: Protected Surface or Underground Access. Archaelogy 2025; 4 (4) : 5
URL: http://archj.richt.ir/article-10-2072-fa.html
ووازن ژان کلود، فرنود رضا. حفاظت از دسترسی به منابع آب در خارج از استحکامات ایران باستان: دسترسی محافظت‌شدهٔ سطحی یا زیرزمینی. مجله باستان‌شناسی. 1403; 4 (4)

URL: http://archj.richt.ir/article-10-2072-fa.html


چکیده:   (243 مشاهده)
از کهن‌ترین دوران، دسترسی به آب و تأمین امنیت آن در اطراف استحکامات و قلعه‌های ایران، به ایجاد زیرساخت‌های آبی سطحی و زیرزمینی منجر شده است. بسته به دورۀ تاریخی و حکومت‌ها، از دورۀ ماد-اورارتو تا ساسانی، روش‌های ایجاد زیرساخت‌های آبی تحول یافته است. بااین‌حال، دغدغۀ تأمین امنیت منابع آبِ مورد استفاده برای مردم و دام‌هایی که در قلعه‎ها پناه گرفته بودند، همواره پاسخی پایدار به شرایط ناامن و دوران بی‌ثباتی به‌شمار می‌آمد. در غرب ایران، این تلاش‌ها عمدتاً به شکل ساخت تونل‌هایی به منظور دسترسی به چشمه‌ها و رودخانه‌های اطراف این استحکامات صورت می‌گرفت. در حالی‌که در شرق و مرکز ایران که مناطقی با اقلیم خشک و نیمه خشک هستند، این نیاز با حفر چاه‌ برطرف می‌شد. اما اگر سکونتگاه‌ها در زمین‌های مرتفع قرار داشتند و از منابع آب زیرزمینی دور بودند، برای پرهیز از دشواری‌های حفر چاه‌های بسیار عمیق، آب‌انبارها و چاه‌هایی در خارج از محوطه، در ارتفاعات پایین‌تر و در دامنه‌ها ساخته می‌شد و برای دسترسی‌ به آن‌ها راهروهایی ایجاد می‌گردید. با بررسی و تحلیل موقعیت این زیرساخت‌ها می‌توان دو دورۀ اصلی را برای آن‌ها در نظر گرفت که هرکدام ویژگی‌های خاص خود را دارند: دورۀ ماد-اورارتویی و دورۀ ساسانی.
شماره‌ی مقاله: 5
متن کامل [PDF 4195 kb]   (124 دریافت)    
نوع مطالعه: مقاله پژوهشی | موضوع مقاله: دوران تاریخی
دریافت: 1403/9/5 | پذیرش: 1403/11/17 | انتشار: 1404/12/3

ارسال نظر درباره این مقاله : نام کاربری یا پست الکترونیک شما:
CAPTCHA

بازنشر اطلاعات
Creative Commons License این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است.