دوره 3، شماره 1 - ( بهار 1398 )                   جلد 3 شماره 1 صفحات 42-23 | برگشت به فهرست نسخه ها

XML English Abstract Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

Mofidi Nasrabadi B. Potential Applications and Limits of C14 Dating Based on the Findings from Haft Tappeh. Archeology. 2019; 3 (1) :23-42
URL: http://archj.richt.ir/article-10-253-fa.html
مفیدی نصرآبادی بهزاد. کاربرد و محدودیت‌های تاریخ‌گذاری به‌روش رادیوکربن. مجله باستان شناسی. 1398; 3 (1) :42-23

URL: http://archj.richt.ir/article-10-253-fa.html


گروه باستان شناسی شرقی، دانشگاه ماینز، ماینتس، آلمان ، mofidi@uni-mainz.de
چکیده:   (1143 مشاهده)
استفاده از روش تاریخ‌گذاری رادیوکربن درسال‌های اخیر در ایران درکاوش‌های باستان‌شناسی گسترش یافته و اغلب، با استناد به این شیوه، یافته‌ها و آثار مرتبط با آن‌ها به‌صورت مطلق تاریخ‌گذاری می‌شوند. درجریان کاوش‌های هفت‌تپه در دهۀ گذشته نیز یک سری از نمونه‌های زغال و بازمانده‌های گیاهی با این روش تاریخ‌گذاری شدند. نمونه‌های مزبور به ‌صورتی انتخاب شدند تا دقت این شیوه مورد امتحان قرار گیرد. در این رابطه، از یک سو سعی شد از بازمانده‌های گیاهی با عمر کوتاه، مانند دانه غلات یا هسته‌های خرما، استفاده شود و، ازسوی دیگر، بسیاری از نمونه‌ها به دو یا سه قسمت تقسیم و سپس به‌طور جداگانه به آزمایشگاه ارسال شدند تا میزان دقت آزمایش‌ها بررسی شود. مقالۀ حاضر به بحث درمورد نتایج این آزمایش‌ها و امکانات این روش تاریخ‌گذاری و میزان دقت و خطای آن می‌پردازد.
متن کامل [PDF 2696 kb]   (527 دریافت)    
نوع مطالعه: مقاله پژوهشی | موضوع مقاله: اموال فرهنگی
دریافت: 1399/4/13 | پذیرش: 1398/1/10 | انتشار: 1398/1/10

ارسال نظر درباره این مقاله : نام کاربری یا پست الکترونیک شما:
CAPTCHA

ارسال پیام به نویسنده مسئول


بازنشر اطلاعات
Creative Commons License این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است.