Archaelogy
مجله باستانشناسی
Archaelogy
Literature & Humanities
http://archj.richt.ir
1
admin
2645-4629
3060-6594
10.22034/Archj
fa
jalali
1398
4
1
gregorian
2019
7
1
3
4
online
1
fulltext
other
بررسیهای باستانشناسی جنوب جیرفت، 1397 ـ 1394: گزارش کوتاه چهار فصل بررسی میدانی
SOJAS 2015 – 2018: A Résumé of Four Seasons of Archaeological Survey South of Jiroft
<div style="text-align: justify;"><span style="font-family:IRANsans;"> پروژۀ بررسی باستانشناختی جنوب جیرفت بر آن است که با بررسی محوطههای باستانی، راهها، و منابع طبیعی در دشتها و درههای جنوب جیرفت در استان کرمان به اطلاعات بیشتری دربارۀ منطقۀ جیرفت و کرانههای خلیجفارس دست یابد. طی فصول 2015 تا 2018 م. درمجموع 209 محوطۀ باستانی شناسایی شد. این محوطهها در چند منطقه بررسی قرار دارند که دشتهای بلوک و فاریاب مهمترین آنها هستند. علاوهبر این، نوار ورامین در قسمت میانی و سفلای دره هلیل رود از نواحی مهم تمرکز محوطهها هستند. طی دورههای مس‍وسنگ قدیم و میانه است که مردم زیادی در منطقه سکنی گزیدهاند که در دورۀ مسوسنگ جدید افزایش چشمگیری میابد. طی عصر مفرغ قدیم تقریباً در تمام منطقه الگوی استقراری فشردهای شکل گرفت. به نظر میرسد چند محوطۀ باستانی به استحصال و تبادل اشیایی از سنگ صابون مربوط بودند. موردی مهم در این زمینه استقرارگاهی احتمالی متعلق به معدنکاوان در کوهستان باغ بوری است که برونزدهای سنگ صابون بهوفور یافت میشوند. پایان عصر مفرغ شاهد فروپاشی الگوی استقراری بود. طی هزارۀ دوم و نیمۀ نخست هزارۀ اول پ.م. تعداد انگشتشماری محوطۀ باستانی باقیمانده بود. طی دورۀ هخامنشی کل منطقه دوباره مسکون شد. این وضعیت تا دورۀ اشکانی ادامه یافت، بهطوری که محوطهها نسبت به دورۀ قبل دو برابر شد. این دوره شاهد بیشترین تعداد محوطهها در منطقه بود. تراکم استقراری تا دورۀ ساسانی و صدر اسلام تا دورۀ سلجوقی ادامه یافت. پساز دورۀ سلجوقی الگوی استقراری دوباره فروپاشید و باعث شد جمعیت محدود و پراکندهای در منطقه ساکن بماند. این وضعیت تا عصر حاضر ادامه یافت و با تشدید کشاورزی در منطقه بود که روستاها و شهرها در منطقه رشد کردند.</span><br>
<br>
</div>
<div style="text-align: justify;">The SOJAS (South-of-Jiroft Archaeological Survey) Project aims to find the relations between the Jiroft Region and the shores of the Persian Gulf by investigating settlements, routes and natural resources in the plains and valleys located south of Jiroft, within the limits of the province of Kerman. Altogether, 209 archaeological sites have been discovered during the seasons of 2015–2018. These are located in several survey zones, among which the plains of Boluk and Faryab are the most prominent. Furthermore, the Varamin strip of the Middle Halil Rud Valley and the Lower Halil Rud Valley proved to be important settlement zones. Large-scale occupation in the region occurred in the Early and Middle Chalcolithic periods, with a first marked increasing in the Late Chalcolithic. During the Early Bronze Age, dense settlement patterns developed in almost all parts of the region. Several sites seem to be related to the procurement and exchange of chlorite artefacts. Of special importance is a probable settlement of miners in the Bagh-e Borj Mountains; an area where natural chlorite outcrops are most abundant. The end of the Early Bronze Age is characterized by a collapse of the settlement systems. Only very few sites existed during the 2nd millennium and the first half of the 1st millennium BCE. A full-scale re-occupation of the entire region occurred during the Achaemenid period. This trend continued into the Arsacid period, when the number of sites was doubled compared to the previous period. This period yielded the largest number of sites in the region. A dense occupation continued during the Sasanian and the Early Islamic to Seljuk periods. After the Seljuk period, a second settlement collapse took place, which left the region with only sparse occupation until modern times, when cities and villages in the region expanded as a consequence of agricultural intensification.<br>
<br>
</div>
الگوی استقراری, منابع طبیعی, کلوریت, دیوریت, فرهنگ جیرفت
Settlement systems, Natural resources, Chlorite, Diorite, Jiroft Culture
107
124
http://archj.richt.ir/browse.php?a_code=A-10-2319-50&slc_lang=other&sid=10
Peter
Pfälzner
پیتر
فِلزنِر