fa موازنۀ قدرت میان جوامع یکجانشین و کوچرو در جنوب‌غرب ایران <div style="text-align: justify;">با آغاز کوچ عمودی سازمان‌یافته توسط کوچروان خاور نزدیک پس از هزارۀ دوم پیش‌ازمیلاد، فرصت‌ها و چالش‌هایی برای جوامع کوچ‌نشین و جوامع یکجانشین ساکن در مسیرهای کوچ ایجاد شد. گروه‌های یکجانشین که برای چند هزار سال سبک زندگی نسبتاً پایدار خود را حفظ کرده بودند، اکنون مجبور بودند با تهدیدهای جدید، به‌ویژه خطر تخریب زمین‌های کشاورزی ارزشمندشان توسط گله‌های بزرگی که از آنجا عبور می‌کردند، دست‌وپنجه نرم کنند. تحقیق در زمینۀ شیوه‌های مدیریت این تنش‌ها توسط این جوامع، دشوار و چالش‌برانگیز است. به این دلیل که مدارک باستان‌شناسی و منابع مکتوب مرتبط با این موضوعات محدود است. این مقاله به بررسی یافته‌های کاوش یک تپۀ حصاردار در نزدیکی کوهدشت در جنوب‌غرب ایران می‌پردازد. این یافته‌ها اطلاعاتی را در مورد امکان تلاش برای اعمال کنترل بر گروه‌های کوچرو توسط جوامع یکجانشین ارائه می‌دهد. همچنین این مطالعه با تجزیه‌وتحلیل ترکیبی از داده‌های باستان‌شناسی و تحقیقات قوم‌باستان‌شناسی در مورد قشقایی‌های ایران، پویایی پیچیدۀ قدرت میان این جوامع متمایز را روشن می‌کند.</div> <div style="text-align: justify;"><span style="font-size:11pt"><span style="unicode-bidi:embed"><span style="line-height:115%"><span new="" roman="" style="font-family:" times=""><span style="font-size:12.0pt"><span style="line-height:115%"><span calibri="" style="font-family:">The introduction of organized vertical migration by nomadic herders in the Near East after the second millennium BC created both opportunities and challenges for both nomadic and sedentary communities along migration routes. Settled groups, who had maintained a relatively stable lifestyle for millennia, were now forced to endure new pressures, particularly the risk of their farmlands being trampled by large herds passing through. This led to inevitable tensions, much like the earlier conflicts between hunter-gatherers and agriculturalists. Investigating how these societies managed these tensions is challenging, due largely to limited available archaeological evidence as well as scarcity of textual sources. This paper examines findings from the excavation at a fortified settlement near Kuhdasht, southwestern Iran. These findings offer new insights into how sedentary communities may have attempted to exert control over nomadic groups. The present article analyzes the archaeological evidence, and explores the ethnoarchaeological data on the Qashqai nomads of Iran to shed some light on the complex power dynamics between these distinct settled and mobile societies.</span></span></span></span></span></span></span></div> جنوب‌غرب ایران,کوچروان,یکجانشینان,لرها,قشقایی‌ها,پویایی قدرت Soutwestern Iran,Nomads,Settlers,Lurs,Qashqai,Power Dynamics 45 56 http://archj.richt.ir/browse.php?a_code=A-10-3840-1&slc_lang=fa&sid=10 Poorya Khadish پوریا خدیش poryakhadish@gmail.com Yes Independent Researcher پژووهشگر مستقل