other محوطۀ پارینه سنگی میرک (سمنان)؛ نتایج مقدماتی از کاوش های فصول 1394 و 1395 <div style="text-align: justify;"><span style="font-family:IRANsans;">محوطۀ روباز میرک از محوطه های باستان شناختی متعلق به دورۀ پلیئستوسن جدید در شمال دشت کویر مرکزی ایران است. این محوطه در دشت سیلابی خشکی در جنوب شهر سمنان امروزی واقع شده و شواهدی از حضور گروه های انسانی را دست کم در مرحلۀ سوم ایزوتوپ دریایی نشان می دهد. ویژگی کلی این مرحله، نوسان های شدید در بازه های زمانی کوتاه (هزاره، سده) است که موجب تغییرات محیطیِ متواتر و بعضاً شدید چشم اندازها می شد. به نظر می رسد این نوسان و تغییرات در میرک قابل ردیابی باشد. شواهد رسوب شناختی میرک از تغییرات مکرر سطح تراز آب و رطوبت در دسترس در این دشت سیلابی می گوید. از رهگذر این تحولات، ویژگی های چشم انداز چون پراکنش پوشش گیاهی و در نتیجه، گروه های جانوری تغییر می کرد. از طرفی، آخرین مرحلۀ یخچالی در مقیاس قاره ای و منطقه ای به طور کلی، دوره ای سرد و خشک است. بنابراین می توان انتظار داشت که در این مرحله، محیط های معیشتی در پهنه های قاره ای (چون فلات مرکزی ایران) اصطلاحاً تکه تکه شوند. بنابراین، حاشیۀ شمالی دشت کویر مرکزی ایران می توانست در برخی دوره ها نقش کوریدور و در برخی دیگر، نقش مانعی برای پراکنش و زندگی گروه های انسانی را ایفا کند. مدل های بوم شناختی، رویکرد بهینۀ زندگی به روش شکار-گردآورندگی در چشم اندازهای خشک-نیمه خشک و پرنوسان را، تحرک بالای آمایشی و اختصاص مکان مرکزی و زندگی در گروه های پرجمعیت تر می داند. به نظر می رسد ویژگی های دست ساخته های سنگی میرک در تطابق با چنین الگویی باشد.&nbsp;</span><br> <br> &nbsp;</div> <div style="text-align: justify;">The open air Paleolithic site of Mirak belongs to the late Pleistocene and located at the northern edge of the Iranian Central Desert. This site is currently situated at an arid plain in the southern part of modern city of Semnan and had witnessed repeated human occupations during the MIS3. Rapid climate change (through millennia and centuries) is one of the main aspect of this site, which had caused severe changes in the landscape. Sedimentological data indicates repeated climate fluctuations in the area leaving diagnostic layers of fluvial and alluvial sediments. Consequently, a shift in fauna and flora of the region has been inevitable. On the other hand, the last glacial cycle has had global effect, which had affected the Iranian central plateau in the form of formation of dispersed landscapes. Therefore, the northern edge of the Iranian Central Desert had been a barrier or corridor for human populations from time to time. Ecological patterns in such circumstances imply that the best approach to deal with such climatic condition was to adapt high mobility strategies. It seems data derived from analysis of lithics from Mirak is in support of such claim.<br> <br> &nbsp;</div> میرک, نوسانات اقلیمی-محیطی, دست ساخته های سنگی, آخرین چرخۀ یخچالی. Mirak, Climate fluctuations, Lithic artifacts, last glacial cycle. 95 110 http://archj.richt.ir/browse.php?a_code=A--2319-58&slc_lang=other&sid=10 Hamed Vahdati Nasab حامد وحدتی نسب Yes دانشیار گروه باستان شناسی دانشگاه تربیت مدرس Gilles Berillon ژیل بریون No دپارتمان انسان و محیط، موزۀ انسان شناسی، پاریس Guillaume Jamet گیوم ژمه No زمین شناس کواترنری، یه ویل-سو-لِکُت (Viéville-sous-les-Côtes)، فرانس Milad Hashemi سید میلاد هاشمی No دانش آموختۀ دورۀ دکترا در باستان شناسی، دانشگاه تربیت مدرس Mozhgan Jayez مژگان جایز No استادیار گروه پیش از تاریخ پژوهشکدۀ باستان شناسی Guillaume Guérin گیوم گران No سی .ان.آر.اس-دانشگاه بوردو مونتن، فرانسه Mohammad Akhavan Kharazian محمد اخوان خرازیان No دانش آموختۀ کارشناسی ارشد زمین شناسی کواترنری از دانشگاه فرّارا، ایتالیا. Maryam Heydari مریم حیدری No دانشگاه بوردو مونتن، فرانسه. Stéphanie Bonilauri استفانی بُنی لُقی No پژوهشکدۀ حفاظت و مرمت، پژوهشگاه میراث فرهنگی و گردشگری، تهران Iraj Beheshti سید ایرج بهشتی No دانشگاه لیل Noémie Sévêque نوئمی سِوِک No ویلنُو دَسک (Villeneuve d’Ascq)، فرانسه.